abiturientami byli wówczas także Włodzimierz Lewicki, Aleksander Stangenhaus). Przejął po ojcu majątek i został właścicielem majątku ziemskiego w Zagórzu. W 1911 jako właściciel tabularny wraz z wspólnikami posiadał 525 ha w Zagórzu (wcześniej w 1905 obszar 531,7 ha posiadał jego brat StanisławAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.). W 1909 obaj bracia byli uprawnieni do wyboru posła na Sejm Krajowy Galicji.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1892 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał przydział w rezerwie do 45 pułku piechoty w Przemyślu. W 1893 roku został przemianowany na oficera zawodowego i przydzielony do 45 pułku piechoty. Otrzymał starszeństwo z 1 maja 1894 roku w stopniu podporucznika. W 1895 roku został przeniesiony do korpusu oficerów kawalerii i przydzielony do 5 pułku dragonów w Marburgu. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1898 roku. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1916 roku. Jego oddziałem macierzystym był 1 Galicyjski pułk ułanów.