Koncepcja przewidywała, że każdego kilometra granicy strzec miało 7 policjantów pieszych i 2 konnych, na każde 10 km granicy przypadać miał jeden oficer. Potrzeby wynosiły zatem około 20 000 policjantów, w tym 500 oficerów. Policjantów rekrutowano drogą ochotniczego zaciągu, w tym także spośród odchodzących do cywila żołnierzy Straży Granicznej. kandydaci spełniać mieli następujące wymagania: obywatelstwo polski, dobra opinia i dobre zdrowie, umiejętność władania językiem polskim w mowie i piśmie oraz znajomość podstawowych rachunków. Wiek kandydata to 23–45 lat. Od kandydatów na oficerów wymagano posiadanie wykształcenia średniego.
Korpus Straży Granicznej likwidowano etapami w miarę postępu organizacji sił policyjnych. Najdłużej utrzymano Straż Graniczną na granicy z Litwą. Dopiero w październiku 1923 roku Policja Państwowa przejęła ten odcinek granicy kończąc tym samym obsadzanie granicy wschodniej i północno-wschodniej.