ubrana w cynobrową spódnicę, której część wywieszona jest na parapecie na granatowej tkaninie, zdecydowanie wyróżnia się na tle szaro-ugrowej ściany domu z utrzymaną w tym samych barwach ramą okienną. Wydaje się być zamyślona, być może stoi przed dylematem: czy poddać się zalotom zamożnego adoratora? Klatka widoczna w lewym górnym rogu i złamana łodyga może jednak wskazywać, iż uległość może skończyć się zniewoleniem. Inną interpretację przedstawia Bożena Steinborn, historyk sztuki i kustosz wrocławskiego Muzeum Narodowego. Według niej kobieta para się zawodem prostytutki o czym świadczyć ma wspomniana spódnica w kolorze czerwonym: w holenderskich miastach kolor ten obowiązywał kobiety lekkich obyczajów oraz brak entuzjazmu na twarzy kobiety, lubieżny gest mężczyzny i klatka na ptaki, która w emblematyce miewała erotyczne znaczenie.
Autorstwo Według historyk sztuki Beaty Lejman, obraz został namalowany zgodnie z „lejdejską szkołą precyzji malarskiej” przez malarza związanego z jej kręgiem i z jej założycielem Gerardem Dou. Bożena Steinborn wskazuje na pierwowzór kompozycji, rycinę pt. Wiejska romanca z 1667 lub 1652, której autorem jest Adriaen van Ostade.