Marian Jeż (ur. 1940) – polski inżynier, doktor habilitowany nauk technicznych. Specjalizuje się w dynamice układów napędowych, wibroizolacji i pomiarach drgań, lotnictwie, ekologii, termodynamice i silnikach spalinowych, ochronie atmosfery oraz modelowaniu w MATLAB-ie. Profesor nadzwyczajny warszawskiego Instytutu Lotnictwa.
Życiorys Studia ukończył na Politechnice Warszawskiej (1958-1964) i następnie został zatrudniony w Instytucie Lotnictwa, gdzie uzyskał stopień doktorski w 1977 na podstawie pracy pt. Analogowa metoda syntezy zawieszenia silnika stacjonarnego, przygotowanej pod kierunkiem Jerzego Maryniaka. Habilitował się w 1999 na Wydziale Uzbrojenia i Lotnictwa Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie na podstawie rozprawy Zawieszenie wibroizolacyjne tłokowego silnika lotniczego.
Został wykładowcą m.in. Wojskowej Akademii Technicznej i Wyższej Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie.