The Real McCoy – siódmy album studyjny amerykańskiego pianisty jazzowego McCoya Tynera, wydany po raz pierwszy w 1967 roku z numerem katalogowym BLP 4264 i BST 84264 nakładem Blue Note Records. Była to pierwsza płyta, jaką Tyner nagrał dla tej wytwórni pod własnym nazwiskiem.
Powstanie Materiał na płytę został zarejestrowany 21 kwietnia 1967 roku przez Rudy’ego Van Geldera w należącym do niego studiu (Van Gelder Studio) w Englewood Cliffs w stanie New Jersey. Utwory wykonali: McCoy Tyner (fortepian), Joe Henderson (saksofon tenorowy), Ron Carter (kontrabas) i Elvin Jones (perkusja). Produkcją albumu zajął się Alfred Lion.
Recepcja Płyta zaliczana jest do najlepszych nagrań McCoya Tynera. Autorzy The Penguin Guide to Jazz Recordings, Richard Cook i Brian Morton, napisali, iż The Real McCoy to „bardzo polecany”, „kluczowy album w dyskografii Tynera”, zaliczając go w poczet najbardziej znaczących i godnych uwagi albumów jazzowych (tzw. Core Collection).