W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, 19 września 1939 w miejscowości Mir został aresztowany, a pięć dni później wysłany do obozu jenieckiego w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa bez numeru z 2 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji nadzorowanych przez Niemców w 1943 pod numerem 2223 – dosł. opisany jako Niesiewicz Tadeusz (raport dzienny z 16 maja 1943). Prawidłowo wskazany pod tym samym numerem w wykazie ofiar – członków byłej Armii Polskiej zamordowanych przez bolszewików w Katyniu, sporządzonym przez Polaków obecnych przy ekshumacji zwłok w Katyniu. Przy jego szczątkach znaleziono: wizytówki, bilet kolejowy międzynarodowy w języku francuskim ,,Permis annuel”, fotografie, rysunki – karykatury w ołówku z Kozielska, telegram oraz kalendarzyk kieszonkowy.