Michaił Dmitrijewicz Baranow (ros. Михаил Дмитриевич Баранов, ur. 21 października 1921 we wsi Gorki w obwodzie leningradzkim, zm. 17 stycznia 1943) – radziecki lotnik wojskowy, starszy porucznik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1942).
Życiorys W 1937 skończył niepełną szkołę średnią, a w 1938 aeroklub, pracował jako tokarz w fabryce w Leningradzie. Od 1939 służył w Armii Czerwonej, w 1940 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów i w stopniu młodszego porucznika został skierowany do 271 pułku lotnictwa myśliwskiego w Nadbałtyckim Specjalnym Okręgu Wojskowym, w maju 1941 został dowódcą klucza w 183 myśliwskim pułku lotniczym, od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami. Walczył na Froncie Południowym, do października 1941 zniszczył pięć samolotów wroga, 8 listopada 1941 w walce powietrznej strącił dwa niemieckie samoloty, w lutym 1942 został zastępcą dowódcy eskadry. Do czerwca 1942 jako zastępca dowódcy eskadry 183 pułku lotnictwa myśliwskiego 289 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 8 Armii Powietrznej wykonał 176 lotów bojowych i strącił 20 samolotów przeciwnika. 6 sierpnia 1942 podczas walki powietrznej jego samolot zderzył się z niemieckim samolotem;