Zazwyczaj w wierzchnich poziomach jest ona mniejsza niż w poziomach głębszych (0,9-1,9 g/cm3 w poziomach powierzchniowych gleb mineralnych, ≥2,0 g/cm3 w bardzo zbitych poziomach). Wynika to z mniejszej ilości materii organicznej, słabiej rozwiniętej strukturze gleby oraz mniejszego wpływu czynników atmosferycznych, zwierząt i korzeni roślin, które rozpulchniają glebę. Większą gęstość objętościową od poziomów sąsiadujących wykazują poziomy iluwialne oraz tzw. podeszwa płużna gleb uprawianych rolniczo.
Gęstość objętościową bada się poprzez pobranie próbki gleby o naturalnym układzie do cylindra o znanej objętości i znanej masie. Następnie glebę wraz z cylindrem się waży (w przypadku gęstości objętościowej gleby suchej – po uprzednim wysuszeniu gleby w 105 °C do stałej masy) i oblicza gęstość objętościową. Analizę taką powinno się wykonać przynajmniej w trzech powtórzeniach. Problematyczne w oznaczeniu gęstości objętościowej gleby suchej są materiały, które się wyraźnie kurczą podczas wysychania.
Zobacz też wilgotność gleby zwięzłość gleby gęstość nasypowa stopień zagęszczenia wskaźnik zagęszczenia
Przypisy
Kategoria:Gleboznawstwo Kategoria:Analizy gleby