Wykonał wiele lotów na Arktykę. W listopadzie 1936 ponownie został powołany do służby czynnej w armii, od marca 1938 do kwietnia 1942 był szefem Głównego Zarządu Lotnictwa Cywilnego, od czerwca 1942 pełnomocnikiem Państwowego Komitetu Obrony ds. weryfikacji przebiegu budowy trasy lotniczej Syberia-Alaska, a w latach 1942-1943 szefem Instytutu Lotniczo-Badawczego. Brał udział w wojnie z Niemcami, w maju-czerwcu 1943 dowodził 244 Bombową Dywizją Lotniczą Frontu Południowo-Zachodniego, a od czerwca 1943 do maja 1945 213 Nocną Bombową Dywizją Lotniczą Frontu Zachodniego i 3 Białoruskiego, uczestniczył w operacji orłowskiej, smoleńskiej, białoruskiej, memelskiej, gumbinnenskiej i wschodniopruskiej. Po wojnie dowodził dywizją bombowców w Białoruskim Okręgu Wojskowym, 1946-1947 był zastępcą szefa Służby Hydrometeorologicznej przy Radzie Ministrów ZSRR, w sierpniu 1947 został przeniesiony do rezerwy. Od 20 lutego 1941 do 5 października 1952 był członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej WKP(b). W latach 1935–1937 był członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR, a 1937-1946 deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 1 kadencji. Został pochowany na Cmentarzu Kuncewskim.