Jacqueline „Jackie” Cochran (ur. 11 maja 1906 w Muscogee na Florydzie, zm. 9 sierpnia 1980 w Indio w Kalifornii) – amerykańska pilotka i pionierka lotnictwa, pierwsza kobieta, która przekroczyła barierę dźwięku. Podczas II wojny światowej pracowała na rzecz Women’s Auxiliary Army Corps (WAAC) oraz współtworzyła i prowadziła Women Airforce Service Pilots (WASP), była jak dotąd jedyną kobietą na stanowisku prezydenta Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI).
Dzieciństwo i wczesna młodość Większość dostępnych informacji na temat dzieciństwa i młodości Cochran, pochodzi z jej własnych relacji, według których była adoptowana, możliwe, że nie jest to prawda.
Jacqueline Cochran, urodziła się na Florydzie. Niektóre źródła podają dokładne miejsce: miasteczka Pensacola, DeFuniak Springs czy Muscogee. Wychowała się jako Bessie Lee Pittman, najmłodsza z pięciorga rodzeństwa, jej rodzicami byli Mary i Ira Pittman, który pracował w tartaku. Gdy Bessie miała około 8 lat, rodzina przeniosła się w poszukiwaniu pracy do Georgii. Bessie ukończyła zaledwie 3 klasy, od siódmego roku życia pracowała, najpierw jako pomoc domowa, a po przeprowadzce do Georgii w przędzalni bawełny.