W sierpniu 1889 z posady praktykanta konceptowego C. K. Namiestnictwa został powołany do tymczasowej służby w C. K. Ministerstwie Wyznań i Oświaty w Wiedniu. W 1904 pełnił funkcję referenta galicyjskich spraw wyznaniowych dla wyznania rzymskokatolickiego i greckokatolickiego w C. K. Ministerstwie Wyznań i Oświaty w randze radcy sekcji. Do 1912 pracował w charakterze radcy ministerialnego. W lipcu 1912 został szefem sekcji w C. K. Ministerstwie Rolnictwa w Wiedniu (K. K. Ackerbau-Ministerium). Stanowisko sprawował do 1918. W swojej pracy zajmował się zarządem domen i lasów oraz szkolnictwem w zakresie ministerstwa. Wspierał sprawę polską, czym miał narazić się władzom austriackim. Udzielał się w życiu Polonii w Wiedniu. Otrzymał tytuł tajnego radcy i radcy dworu. Został wyniesiony do stanu rycerskiego 9 grudnia 1916.