Obraz jednak nie spodobał się hrabiemu i niechętnie za niego zapłacił (inne źródła podają, że Goya nie otrzymał zapłaty). Mimo to kariera Goi jako portrecisty nabrała tempa i wkrótce po ukończeniu portretu Floridablanki zaczął pracę nad licznymi dziełami dla infanta Ludwika Antoniego.
Istnieją jeszcze dwa portrety hrabiego pędzla Goi. Portret z kolekcji Prado powstał również w 1783, hrabia został na nim przedstawiony sam, na neutralnym tle. Drugi obraz znajduje się w kościele św. Izydora w Madrycie i jego autorstwo jest kwestionowane.
Hrabia Floridablanca José Moñino y Redondo, hrabia Floridablanca (1728–1808) był hiszpańskim mężem stanu, prawnikiem i oświeceniowym reformatorem. Przez 16 lat pełnił funkcję pierwszego sekretarza stanu za rządów Karola III i Karola IV. Interesował się problematyką rolnictwa i nawadniania, zrealizował ważne prace hydrauliczne, m.in. ukończenie Kanału Aragońskiego. Odegrał ważną rolę w procesie wydalenia jezuitów z Hiszpanii w 1767, za co otrzymał od króla tytuł szlachecki. W 1792 popadł w niełaskę i na wiele lat wyjechał do rodzinnej Murcji, zmarł w 1808 w Sewilli. W czasie kiedy portretował go Goya, Floridablanca znajdował się u szczytu politycznej kariery, zajmując wpływową pozycję na dworze.