Wśród kolejnych osadników znajdziemy: Świderskich, Słowikowskich, Tyszkowskich herbu Gozdawa, Boskich herbu Jasieńczyk, Bekierskich herbu Jastrzębiec, Grocholskich, Węgierskich herbu Belina, Adamowiczów, Felsztyńskich, Widzowskich, Milewskich herbu Jastrzębiec i Chaszczewskich herbu Sas.
Osiedlona szlachta musiała płacić coroczny czynsz (w metrykach byli nazywani „Nobilis censita”). Były przypadki kiedy dana rodzina nie płaciła czynszu. Byli wówczas wysiedlani, a w ich miejsce byli sprowadzani chłopi z Koropca, którzy dostawali po 3 morgi ziemi. Taki los spotkał; Węgierskich, Lipińskich, Telatyckich i Grocholskich.
W 1788 roku wójtem Nowosiółki był Piotr (Petro) Tokarski herbu Sas, który posiadał również ziemię w Buczaczu.
Wiek XIX Koniec XVIII w. i początek XIX w. był dla szlachty z Nowosiółki bardzo ważnym okresem, bowiem musieli się oni odnaleźć w nowych realiach władzy austriackiej. Wtedy też w okresie 1782-1846 szlachta ta starała się uzyskać potwierdzenie swojego szlacheckiego rodowodu przed Sądem Grodzkim i Ziemskim w Haliczu, a także przed Wydziałem Stanów we Lwowie. Nie każda rodzina jednak uzyskała dokument potwierdzający szlachectwo.