Muchtar na tropie (org. Ко мне, Мухтар!) – film przygodowo-sensacyjny produkcji radzieckiej z 1964 roku w reż. Siemiona Tumanowa. Adaptacja opowiadania Izraila Mettera z 1960 roku pt. Murat.
Fabuła ZSRR połowy lat 60. XX w. Tytułowy "Muchtar" to owczarek alzacki znaleziony przez obsługę pociągu w jednym z wagonów. Ponieważ pies nikogo do siebie nie dopuszcza, na miejsce zostaje wezwany milicyjny specjalista – porucznik Głazyczew – który szybko i sprawnie obezwładnia czworonoga. Wkrótce odnajduje się również właścicielka "Muchtara". Jednak wytworna dama ku zdziwieniu milicjantów wcale nie jest zainteresowana odzyskaniem zguby – przeciwnie, oferuje sprzedaż psa. Po krótkich testach sprawdzających, milicja decyduje się zapłacić za Muchtara przewidzianą przepisami sumę jako za pełnowartościowego psa zdolnego do służby w jej szeregach. Muchtar zostaje oddany pod opiekę Głazyczewa i pomiędzy milicjantem a psem szybko nawiązuje się silna więź autentycznej przyjaźni.