Jako kompetentny filolog klasyczny był autorem wstępu i komentarzy do serii Livraria Classica Portugueza (1845–1847, 25 tomów). Założył też Towarzystwo Przyjaciół Literatury i Sztuki. W 1854 roku udał się w podróż do Brazylii, czego literackim świadectwem był List do cesarzowej. W 1865, po śmierci Almeidy Garretta i zamilknięciu Alexandre'a Herculana, zajmował pierwszoplanową pozycję w gronie portugalskich literatów. Stan ten jednak nie trwał długo. Wraz z pojawieniem się młodych pisarzy takich jak Antero de Quental i João de Deus jego popularność zaczęła maleć. Kiedy dziesięć lat później umierał, sława nie była już jego udziałem.
Twórczość Antonio Feliciano de Castilho zaczynał jako autor klasycystycznej poezji sielankowej i właściwie do końca pozostał twórcą idealizującym rzeczywistość. Zbiory A noite de Castello i Cuimes do bardo zawierają w sobie wszystkie blaski i cienie jego twórczości. Brak wyższych idei artystycznych i intelektualnych poeta pokrywał emocjonalnym wdziękiem, czystością dykcji i melodyjną wersyfikacją.