Ta nienawiść osiągnęła apogeum kiedy wynegocjowano we wrześniu pokój z Flamandami. Panowie feudalni byli nim rozczarowani, gdyż nadal byli chętni do wojny. Enguerrand został oskarżony o przyjmowanie łapówek. Karol Walezjusz osobiście doniósł na niego królowi, jednak Filip stał po jego stronie i atak nie odniósł skutku. Śmierć Filipa IV, która miała miejsce 29 listopada 1314 roku była zapowiedzią przeciwdziałania jego polityce. Strona feudalna, której wpływy król próbował ograniczyć, ustanowiła swoich ministrów.

Enguerrand został aresztowany przez Ludwika X po namowie Karola Walezjusza. Przeciw niemu zostało wniesionych dwadzieścia osiem paragrafów oskarżenia zawierających zarzuty przyjmowania łapówek. Odrzucił te oskarżenia, a jego rachunki były prawidłowe. Ludwik był skłonny ukarać go jedynie wygnaniem na Cypr. Wówczas Karol oskarżył go o czary, co okazało się bardziej skuteczne. Szambelan sprzeciwiał się oskarżeniom utrzymując, że wszystkie jego działania były wykonywane z rozkazu Filipa, jednak 30 kwietnia 1315 roku został natychmiast skazany i powieszony na publicznej szubienicy w Montfaucon.