W kwietniu 1940 został szefem Wydziału Operacyjnego - pomocnikiem szefa sztabu 148 Dywizji Piechoty Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, w 1940 zaocznie ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, od listopada 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, w marcu 1942 został szefem sztabu 152 Dywizji Piechoty. Walczył na Froncie Briańskim, Stalingradzkim, Dońskim, Południowo-Zachodnim, od grudnia 1943 do marca 1944 dowodził 47 Gwardyjską Dywizją Piechoty 4 Gwardyjskiego Korpusu 8 Gwardyjskiej Armii 3 Frontu Ukraińskiego, od marca do maja 1944 dowodził 29 Korpusem Piechoty, a od maja 1944 do końca wojny 31 Gwardyjskim Korpusem Piechoty. Brał udział w operacji odeskiej, jassko-kiszyniowskiej, debreczyńskiej, budapesztańskiej, balatońskiej, wiedeńskiej, zajmowaniu Bułgarii, Rumunii i Węgier i bitwie o Wiedeń. Korpusem piechoty dowodził do marca 1946, następnie był kursantem Wyższych Kursów Akademickich przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, od kwietnia 1947 do grudnia 1953 dowodził 13 Zmechanizowaną Dywizją Gwardii w Centralnej Grupie Wojsk stacjonującej w Austrii.