Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 17 węzłów na powierzchni i 11,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 2500 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 130 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą.
Okręt wyposażony był w 10 wyrzutni torped kalibru 450 mm (cztery wewnętrzne na dziobie, dwie na rufie oraz cztery zewnętrzne), z łącznym zapasem 12 torped. Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 39 podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby „Diane” została wcielona do służby w Marine nationale w sierpniu 1917 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q107. Podczas I wojny światowej okręt operował na Atlantyku. 11 lutego 1918 roku nieopodal La Rochelle, podczas misji eskortowania czteromasztowego żaglowca „Quevilly”, z nieznanych przyczyn na okręcie nastąpiła wewnętrzna eksplozja, w wyniku której jednostka zatonęła wraz z całą załogą.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie okręty podwodne zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Francuskie okręty zatopione na skutek wewnętrznej eksplozji Kategoria:Okręty podwodne typu Diane (1912) Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Cherbourgu Kategoria:Statki i okręty zatopione w Zatoce Biskajskiej