Dupuy de Lôme (Q105) – francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, jednostka prototypowa typu Dupuy de Lôme. Został zwodowany 9 września 1915 roku w stoczni , a ukończono go w sierpniu 1916 roku. Okręt służył w Marine nationale do 1935 roku.

Projekt i budowa „Dupuy de Lôme” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1913 roku. Okręt zaprojektował inż. Julien Hutter, powiększając rozmiary swojego poprzedniego projektu „Archimède” i dodając napęd parowy zastosowany w typie Gustave Zédé.

„Dupuy de Lôme” zbudowany został w w Tulonie. Stępkę okrętu położono w marcu 1913 roku, a zwodowany został 9 września 1915 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć wybitnego francuskiego konstruktora okrętów, inż. de LômeBył to drugi we flocie francuskiej okręt o tej nazwie. Zob. „Dupuy de Lôme” – krążownik pancerny z końca XIX wieku..

Dane taktyczno–techniczne „Dupuy de Lôme” był dużym, oceanicznym okrętem podwodnym. Długość całkowita wynosiła 75 metrów, szerokość 6,4 metra i zanurzenie 3,6 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 833 ton, a w zanurzeniu 1287 ton.