Krzyż Walecznych (KW) – polskie odznaczenie wojskowe ustanowione w 1920 roku.
Historia thumb|Krzyż Walecznych z 1920 thumb|Krzyż Walecznych 1944 awers thumb|Krzyż Walecznych 1944 rewers
Okres 1920–1939 Krzyż Walecznych został ustanowiony rozporządzeniem Rady Obrony Państwa z dnia 11 sierpnia 1920 roku ...celem nagrodzenia czynów męstwa i odwagi, wykazanych w boju... przez oficerów, podoficerów i szeregowcówRozporządzenie Rady Obrony Państwa z dnia 11 sierpnia 1920 roku o ustanowieniu Krzyża Walecznych (). W wyjątkowych przypadkach mógł być nadany osobom cywilnym współdziałającym z armią czynną. Początkowo miał być nadawany za czyny dokonane po wskrzeszeniu niepodległego państwa, tj. po 11 listopada 1918 roku, lecz później nagradzano także za czyny wcześniejszeNaczelne Dowództwo w Rozkazie Dziennym nr 85 w dniu 8 września 1920 roku opublikowało tekst rozporządzenia wykonawczego, uwzględniającego nagradzanie czynów sprzed 1 listopada 1918 roku. Wyłączne prawo do nadawania krzyża przyznano Naczelnemu Wodzowi, ale ten rozkazem z 20 września 1920 roku nakazał jedynie konieczność zatwierdzania nadań. Dowódcy armii mogli warunkowo przyznawać krzyż oficerom, a podoficerom i szeregowym dowódcy dywizji.