Maurice Callot – francuski oceaniczny okręt podwodny (podwodny stawiacz min) z okresu okresu międzywojennego. Został zwodowany 26 marca 1921 roku w stoczni w Bordeaux, a ukończono go w 1922 roku. Okręt służył w Marine nationale do 1936 roku.
Projekt i budowa „Maurice Callot” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1917 roku. Był pierwszym zaprojektowanym i zbudowanym we Francji podwodnym stawiaczem min.
„Maurice Callot” zbudowany został w stoczni w Bordeaux. Stępkę okrętu położono w maju 1917 roku, a zwodowany został 26 marca 1921 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć francuskiego dowódcy okrętu podwodnego „Pluviôse” , w katastrofie którego zginął w 1910 roku.
Dane taktyczno–techniczne „Maurice Callot” był oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 75,5 metra, szerokość 6,7 metra i zanurzenie 3,57 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 931 ton, a w zanurzeniu 1298 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa dwusuwowe silniki Diesla Schneider o łącznej mocy 2900 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1640 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 16,5 węzła na powierzchni i 10,5 węzła w zanurzeniu.