Epidemiologia Grzybnia patogenów może przetrwać na ziarniakach i wraz z nimi dostać się do gleby podczas zasiewów. Patogeny mogą także w postaci grzybni lub chlamydospor przetrwać zimę na pozostawionych na polu resztkach pożniwnych zbóż. Wiosną na rozwijających się na nich sporodochiach obficie wytwarzają makrokonidia, które rozchlapywane przez krople deszczu zakażają rośliny. Grzybnia rozwijająca się na zakażonych pędach zbóż również wytwarza konidia, które dokonują infekcji wtórnych. Zakażenie różnych części rośliny następuje niezależnie od siebie. Kłosy zakażane są głównie podczas pełnego kwitnienia. Zarodniki wnikają do nich poprzez pylniki. Są one łatwe do sforsowania przez strzępkę kiełkową zarodników, nie mają bowiem warstwy kutykuli, w okresie kwitnienia wystają na zewnątrz kłosów, a ponadto zawierają aminy pobudzające wzrost Fusarium. Zarodniki wnikają do kłosa także przez różnego rodzaju rany, nawet drobne, powstałe np. podczas żerowania szkodników. Z zainfekowanego miejsca grzybnia patogenu rozrasta się po całym kłosku, a poprzez wiązki przewodzące także po sąsiednich kłoskach i dalej.