Dla innych natomiast podróż chłopca i starego lamy była udanym nawiązaniem do słynnych przygód Don Kichota i Sancho Pansy u Cervantesa oraz pana Pickwicka i Sama Wellera w powieści Dickensa.. Wędrówka pary bohaterów pozwoliła pisarzowi ujawnić rozwarstwienie społeczne w Indiach, zaprezentować kulturową różnorodność tego kraju oraz nakreślić dowcipny i urozmaicony obraz hinduskiej codzienności; . Choć tytułowy bohater, jak często u Kiplinga, żył na pograniczu dwóch odrębnych kultur, to o oryginalności pomysłu i zaskakujących zwrotach akcji tym razem przesądził wątek szpiegowski osadzony w realiach czasów „wielkiej gry”.. Dodatkową atrakcją stał się barwny język bohaterów, w którym pisarz zawarł angielskie archaizmy, zabawne błędy artykulacyjne i określenia z rozmaitych hinduskich narzeczy.
Uważa się niekiedy, że Kipling próbował dzięki tej powieści odeprzeć zarzuty krytyków, twierdzących, iż jego umiejętności pisarskie ograniczają się jedynie do krótkich form prozatorskich. Okazało się jednak, że także Kim jest w gruncie rzeczy tylko serią opowiadań, w których pojawiają się te same postacie. Niektóre z nich czytelnicy znali już z wcześniejszych tekstów (Lispeth), inne były portretami realnych osób (jako kustosza muzeum Kipling przedstawił własnego ojca)..