Po własnym pogrzebie – polski telewizyjny film wojenny z 1989 roku w reżyserii Stanisława Jędryki.
Kontynuacja filmu Umarłem, aby żyć z 1984 roku. Leopold Wójcik po upozorowaniu własnej śmierci wraca do konspiracji. W odróżnieniu od poprzedniej części losy bohaterów są fikcją fabularną – wariantem zdarzeń, które mogły mieć miejsce. Obraz miał kontynuację w postaci trzeciej części zatytułowanej Urodzony po raz trzeci (1989). Plenery filmowano w Warszawie.
Treść Odbywają się uroczystości pogrzebowe Leopolda Wójcika, zamiast którego w trumnie umieszczono zwłoki sobowtóra – Krzysztofa Bruzdy; w pogrzebie uczestniczy jego ojciec Zygmunt Bruzda. Prowadzący śledztwo obergruppenführer Hans Moser podejrzewa jednak, że Wójcik żyje. Gestapo przeprowadza rewizję w domu jego matki. Polska komórka konspiracyjna działa w zakładzie fotograficznym, gdzie ukrywa się Wójcik. Ma on otrzymać nową tożsamość jako Kazimierz Nowak. Udaje się na spotkanie z kurierem Błażejewskim, który ma dostarczyć mu nowe dokumenty, ale pechowo zostaje schwytany w łapance.