Poszczególne gatunki różnią się znacznie rozmiarami – od 25 cm wysokości liczonej w kłębie u karłowatych antylop do 250 cm u samców żubra oraz do ponad 5 m całkowitej wysokości u żyrafy natomiast walenie dorastają do ponad 32 m długości.
Są zwierzętami głównie roślinożernymi (hipopotamowate, kanczylowate, widłorogowate, żyrafowate, jeleniowate, piżmowcowate, wołowate), ale również wszystkożernymi (świniowate i pekariowate) oraz drapieżnymi (walenie). Mają żołądek jedno- lub wielokomorowy (żołądek przeżuwacza).
Etymologia Artiodactyla: artios ‘parzysty’; δακτυλος daktulos ‘palec’.
Ewolucja Najstarsze materiały kopalne zwierząt parzystokopytnych pochodzą z eocenu. Rozkwit (zwłaszcza jeleniowatych i krętorogich) nastąpił na przełomie miocenu i pliocenu.
Znaczenie gospodarcze thumb|200px|Świnia domowa – samica karmiąca młode Zwierzęta parzystokopytne miały zawsze bardzo duże znaczenie dla człowieka jako zwierzyna. Dostarczały ludziom mięsa, skór, trofeów, a po udomowieniu niektórych gatunków, również mleka i wełny. Niektóre wykorzystywane są jako zwierzęta juczne, pociągowe, a nawet jako wierzchowce.