Następnie, w maju 1982 został przeniesiony z pracy w szkole średniej do szkoły podstawowej. Podejmował starania, m.in. na drodze sądowej, zmierzające do przywrócenia do pracy w macierzystej szkole. W 1985 przeniesiony do pracy w Szkole Podstawowej nr 7 w Sanoku. Został przywrócony do pracy w Zespole Szkół Mechanicznych 4 sierpnia 1989 wskutek decyzji Społecznej Komisji Pojednawczej i Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w Warszawie.
W latach 1989–1990 był działaczem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Zagórzu. W wyniku wyborów samorządowych w 1990 został randym osiedla Wielopole w Radzie Miasta i Gminy Zagórz w latach 1990-1994. W wyborach samorządowych 1998 bez powodzenia kandydował do Rady Powiatu Sanockiego z listy Akcji Wyborczej Solidarność.
Podjął się organizacji uroczystości patriotycznych, spotkań z kombatantami, wydarzeń upamiętniających zarówno w zakresie ZSM jak i poza szkołą. Współdziałał w pracach historycznych sanockich kół Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej oraz Związku Sybiraków. Działa m.in. na rzecz upamiętnienia żołnierzy Samodzielnego Batalionu Operacyjnego NSZ „Zuch” pod dowództwem kpt. Antoniego Żubryda (m.in. zaprojektował odsłoniętą w 2014 tablicę upamiętniającą pięciu żołnierzy tego oddziału, związanych z miejscowościami obecnej Gminy Zagórz).