Podobnie jak ojciec związał się z reprezentującą religijny syjonizm Narodową Partią Religijną i był jednym z przywódców partyjnej młodzieżówki, działał także w organizacjach Mizrachi i Ha’Poel Ha’Mizrachi. W wyborach parlamentarnych w 1969 bezskutecznie kandydował do Knesetu z listy Mafdalu, jednak 4 kwietnia 1971, po śmierci swojego ojca objął mandat poselski po nim. W siódmym Knesecie zasiadał w trzech komisjach: finansów, budownictwa oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości. W wyborach parlamentarnych w grudniu 1973 udało mu się dostać do parlamentu, a w ósmym Knesecie zasiadał już w czterech komisjach (trzech tych samych co poprzednio oraz komisji spraw zagranicznych i obrony. Znalazł się także w kierownictwie partii. W wyborach w 1977 oraz wyborach w 1981 zdobywał mandat poselski. W dziewiątym Knesecie zasiadał w komisjach budownictwa; edukacji i kultury oraz spraw zagranicznych i obrony. Był także członkiem specjalnych komisji do spraw Narodowego Programu Zdrowia;