Morfologia i rozwój Acerwulusy pojawiają się na łodydze, liściach i owocach w grupach, lub pojedynczo, rozrzucone. Są zaokrąglone lub jajowate, o średnicy do 300 μm. Powstają wewnątrz tkanek i pod naskórkiem żywiciela, powodując zaburzenia jego tkanek. Znajdują się w nich szczecinki wyrastające z powierzchniowych, brązowych komórek acerwulusa. Szczecinki są septowane, mają długość poniżej 100 μm, u podstawy są rozdęte i stopniowo zwężają się, na końcu osiągając grubość 4–9 μm. Konidiofory bez przegród, bezbarwne lub lekko brązowe, cylindryczne, zakończone fialidą. Konidia bezbarwne, cylindryczne, bez przegród. Mają rozmiar 11–20 × 2,5–5,5 μm.
Kolonia hodowana na agarze dekstrozy ziemniaczanej rośnie wolno, osiągając średnicę 6 cm po 10 dniach w temperaturze 22–24 °C. Temperatura i wilgotność są ważnymi czynnikami. Rozwój odbywa się najszybciej w wilgotnych i ciepłych warunkach, jest spowolniony lub w ogóle ulega zahamowaniu przy temperaturach poza zakresem 7–33 °C. Temperatura optymalna wynosi pomiędzy 25 °C i 18 °C. Grzybnia składa się ze strzępek grzybni powietrznej. Oprócz konidioforów występują w niej pojedyncze, samotne fialidy. Grzybnia szybko staje się ciemna od acerwulusów. Rzadko tylko tworzą się w niej appresoria. Są cynamonowo-brązowe, jajowate lub półowalne i lekko faliste.