W czerwcu 1927 uzyskał tytuł magistra praw, potem przez rok studiował historię na Wydziale Humanistycznym tegoż uniwersytetu, a od listopada 1928 uczęszczał na seminarium doktoranckie z prawa administracyjnego, którego jednak nie ukończył.
W czasie studiów czynnie uczestniczył w działaniach inspirowanych przez „Zet”. W roku akademickim 1921/1922 był sekretarzem generalnym „Samopomocy” Związku Polskich Kół Młodzieży Szkolnej i działał w Akademickim Związku Postępowo-Narodowym. Był również współtwórcą i prezesem Akademickiego Koła Prowincjonalnego Ziemi Opoczyńskiej. Później zainicjował powstanie kół innych regionów i w roku akademickim 1924/1925 przewodniczył Zrzeszeniu Akademickich Kół Prowincjonalnych (ZAKP) na terenie Warszawy, zaś w latach 1925–1927 – Ogólnopolskiemu ZAKP (do marca 1926 roku pełnił obowiązki prezesa). Należał do „Zet”, a w latach 30. do jego Centralizacji.