Równocześnie odbył przeszkolenie wojskowe w Szkole Podchorążych Piechoty w Śremie (październik 1929 – czerwiec 1930), które ukończył w stopniu plutonowego podchorążego (a w 1933 awansował na podporucznika rezerwy).

W 1931 zdał egzaminy sędziowskie i rozpoczął aplikację adwokacką u Czesława Małeckiego, pracując równocześnie jako radca prawny w warszawskim Urzędzie Wojewódzkim, a potem w Komisariacie Rządu na m. st. Warszawę. W dalszym ciągu piastował wiele funkcji społecznych: był członkiem Zarządu Głównego Związku Seniorów OMN, członkiem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej Szkół Wyższych RP, Głównej Komisji Rewizyjnej tej organizacji, Związku Naprawy Rzeczypospolitej, Komitetu Wychowania Narodowego Młodzieży Polskiej z Zagranicy przy Radzie Organizacyjnej Polaków z Zagranicy (od grudnia 1932, zachęcony przez Tomasza Piskorskiego). Od 1927 był wiceprezesem Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej, a w latach 1932–1934 prezesem wojewódzkiego oddziału warszawskiego CZMW, w latach 1933–1934 – prezesem Związku Zrzeszeń Aplikantów Zawodów Prawniczych (w kolejnych latach pełnił tam funkcje: przewodniczącego Głównej Komisji Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego). Latem 1934, wraz m.in. z Tomaszem Piskorskim, współorganizował II Zjazd Polonii Zagranicznej.