Później powrócił do Londynu, gdzie pełnił szereg wysokich stanowisk w administracji rządowej, a także zasiadał w radach nadzorczych kilku firm.
Australia W latach 1928–1929 był członkiem misji złożonej z brytyjskich ekspertów rządowych, którą władze Australii poprosiły o niezależną diagnozę tamtejszych problemów gospodarczych. Clark był głównym autorem raportu w tej sprawie, który wywarł duże wrażenie na Josephie Lyonsie, premierze Tasmanii, a następnie premierze federalnym Australii. Historycy przypuszczają, iż to właśnie Lyons sprawił, iż w 1933 Clark otrzymał propozycję objęcia urzędu gubernatora Tasmanii, który od 1930 pozostawał nieobsadzony z powodu braku środków na jego utrzymanie.
Clark sprawdził się na stanowisku gubernatora tak dobrze, iż jego kadencja była trzykrotnie przedłużana i ostatecznie sprawował ten urząd aż przez 12 lat. Oprócz wypełnienia typowych obowiązków gubernatorskich, bywał również nieoficjalnym doradcą ekonomicznym tasmańskiego rządu.
Późniejsze życie W 1945 przeszedł na emeryturę, którą postanowił spędzić w hrabstwie Devon. Zmarł w wieku 87 lat, zaś jego prochy – zgodnie z jego życzeniem – pochowano na cmentarzu w Hobart.