Główny grzbiet Luczańskiej Małej Fatry biegnie generalnie w linii północny wschód – południowy zachód. Od Domaszyńskiego Meandru wspina się on przez Rakytie (741 m), Grúň (1100 m) i Úplaz (1301 m) na Minčol (1364 m), skąd przez Krížavę (1457 m) osiąga najwyższy szczyt tej grupy o nazwie Veľká lúka. Dalej biegnie przez szczyty Veterné (1442 m), Horná lúka (1299 m) na Sedlo Maríková (990 m). Następnie wznosi się na Hnilicką Kiczerę (1218 m), skąd opada na Sedlo pod Hnilickou Kýčerou (1031 m) i poprzez Úplaz (1085 m) osiąga Sedlo pod Úplazom (988 m). Dalej przez szczyt Skalky (1191 m) schodzi na Vrícke sedlo (950 m), by wkrótce wspiąć się na Kľak (1351 m). Z Kľaku schodzi przez Reváňske sedlo (1184 m) na Reváň (1204 m), gdzie rozdziela się na dwie odnogi. Jedna schodzi na zachód na Przełęcz Faczkowską, za którą ciągną się już Góry Strażowskie. Druga przez Holice (980 m) opada na Vrícke sedlo (686 m), za którym leży już masyw Sokola należący do Żaru.

Luczańska część Małej Fatry jest nieco większa od części krywańskiej, lecz też wyraźnie (średnio o ok. 200–300 m) od niej niższa.