mały|Ilustracja z edycji Wiadra porwanego z 1624 roku Wiadro porwane (wł. Secchia rapita) – epos barokowego włoskiego poety Alessandra Tassoniego, opublikowany w 1614.
Charakterystyka ogólna Wiadro porwane jest obszernym utworem epickim o charakterze humorystycznym. Utwór składa się z dwunastu pieśni. Pod względem formalnym jest podobne do wielkich i poważnych dzieł epickich, które parodiuje. Historyczne znaczenie poematu wynika z jego wpływu na późniejsze utwory, takie jak Pukiel porwany Alexandra Pope'a i poematy Ignacego Krasickiego, który Tassoniego znał i tłumaczył. Do humorystycznej epopei Tassoniego nawiązuje także poemat Tomasza Kajetana Węgierskiego Organy. Na podstawie poematu Tassoniego oparta została opera pod tym samym tytułem z librettem Gastonego Boccheriniego i muzyką Antoniego Salieriego.
Forma Poemat Tassoniego został skomponowany oktawą (wł. ottava rima), czyli strofą ośmiowersową rymowaną abababcc, układaną jedenastozgłoskowcem (wł. endecasillabo). Strofa ta była niezwykle popularna we Włoszech w XVI i XVII wieku.