I tak król odkupił istniejącą słabo zaludnioną osadę Przysieki od Michała z GrabiaJózef Garbacik – redakcja, Studia z dziejów Jasła i powiatu jasielskiego, PWN Kraków 1964 str. 92, 95, 103, 105.
I Rzeczpospolita 1 grudnia 1364 – w Krakowie król Kazimierz Wielki założył wieś Przysieki na prawie niemieckim (magdeburskim) i powołując sołtysa Wojciecha ze Starego SączaStanisław Kuraś, Zbiór Dokumentów Małopolskich, Dokumenty z lat 1257–1420, PAN Kraków 1962 cz.I, str. 146, lp 112. Według przywileju lokacyjnego maksymalny rozmiar osady pod uprawę nie mógł przekroczyć 26 łanów frankońskich wymierzonych przez mianowanego sołtysa i wieś została zwolniona od podatków na 20 lat od nowych terenów uprawnych i na 6 lat od zasiedlonych pól już uprawianych (1 łan frankoński = 24,2 ha). Odtąd Przysieki stały się własnością królewską aż do pierwszego rozbioru Polski w 1772 i jako tenuta (dzierżawa) były we władaniu wielu rodów nie tylko szlacheckich. Przed 1480 – Jan Długosz: we wsi był folwark i łany kmiece. 1485 – Przysieki z sołectwem znajdowały się w posiadaniu Jana Pieniążka (zm. 1486) herbu Odrowąż, cześnika krakowskiego. 1494 – Przysieki przejęła Beata Pieniążek. 1570 – wieś objął Stanisław Taszycki, średni szlachcicJózef Garbacik, redakcja Studia z dziejów Jasła i powiatu jasielskiego, PWN Kraków 1964 str.