cholesterol, czy steroidy.

Polaryzacja błony biologicznej Potencjał spoczynkowy Pomiędzy wnętrzem komórek pobudliwychwspólna nazwa komórek nerwowych i mięśniowych (zdolnych do tworzenia błonowego potencjału czynnościowego) (ang. excitable cells), a płynem zewnątrzkomórkowym (ECF), występuje stale ujemny ładunek elektryczny, nazywany potencjałem spoczynkowym błony komórkowej. W komórkach nerwowych wynosi on od -60 mV do -80 mV, a w komórkach mięśniowych poprzecznie prążkowanych od -80 mV do -90 mV.

Istnienie potencjału spoczynkowego jest efektem występowania różnic stężeń jonów sodowych i potasowych, w mniejszym stopniu również chlorkowych (patrz tab. 2). +Tab. 2 Stężenia jonów i białek w płynach wewnątrz- i zewnątrzkomórkowymSubstancja rozpuszczonaICF [mmol/L]ECF [mmol/L]Stosunek stężeń [wewn.]/[zewn.]Na+101501:15K+150530:1Ca2+<0,0012>1:2000Mg2+10110:1Cl-6110ok. 2:37HCO3-1027ok. 1:3białka13113:1 Ponieważ błona komórkowa (wraz z wbudowanymi doń białkowymi kanałami jonowymi) nie jest jednakowo przepuszczalna dla wszystkich jonów (stosunek przepuszczalności dla jonów Na+:K+:Cl- wynosi 10:1:4), powstaje ładunek elektryczny, utrzymywany m.in.