Szypułka perytecjum zbudowana z ciasno splecionych włókien o pogrubionych ścianach. Ostiola brodawkowana. Worki cylindryczne, wydłużone, unitunikowe, 8-zarodnikowe, o rozmiarach 250–380 × 8–12 μm. Askospory w jednym rzędzie, wydłużone, o wklęsłej górnej powierzchni (łódeczkowate), proste lub zakrzywione, ciemnobrązowe, o rozmiarach 30–50 × 5–8 μm. Posiadają podłużną porę rostkową o szczelinie biegnącej równolegle do wzdłużnej osi zarodnika przez 1/3 jego długości. Wstawki liczne, nitkowate.
Anamorfa Konidiofory występują samodzielnie, lub na perytecjach i tworzą brązowe koremium (synnemę) wystające na zewnątrz w postaci kolumien. Pojedyncze koremium ma długość do 1,5 mm. Jego trzon o średnicy 40–300 μm zbudowany jest ze splecionych i wielokrotnie rozgałęzionych strzępek o szerokości 2–3,5 μm. Wachlarzowato rozszerzona główka koremium ma barwę bladobrązową. Komórki konidiotwórcze są poliblastyczne i znajdują się na szczytach wachlarzowato rozgiętych strzępek koremium. Konidia oddzielają się pojedynczo, są proste, o kształcie od elipsoidalnego do jajowatego, bezbarwne do jasnobrązowych, z przegrodami, gładkie, o rozmiarach 3–4,5 × 2–2,5 μm.