W roku 1860 został zatrudniony w "École communale professionnelle" w Clermont-Ferrand, w której najpierw uczył śpiewu, a w 1867 roku dał kurs muzyki instrumentalnej i teorii. Z roku 1864 mamy informację, że Tarnowski żył i miał utalentowanych uczniów. W 1862 roku założył chór o nazwie W roku 1862 założył Chór "Les Enfants de l'Auvergne", którym później dyrygował Jean SoulacroupInformacja na stronie musiqueetauvergne/artistes-musique-et-musiciens-d-auvergne/tarnowskin-alexandre.
Kompozycje Aleksander Tarnowski wydał kilka utworów własnych we FrancjiWojciech (Albert) Sowiński „Słownik muzyków polskich dawnych i nowoczesnych : kompozytorów, wirtuozów, śpiewaków, instrumencistów, lutnistów, organmistrzów, poetów lirycznych i miłośników sztuki muzycznej zawierający Krótki rys historyi muzyki w Polsce : opisanie obrazów cudownych i dawnych instrumentów z muzyką i portretem autora”, wyd. Albert Sowiński, Paryż, 1874, str. 383., m.in.: Nini : Schottisch : pour le piano, op. 4, dedykowana Marie Bertrand (wyd. Th. Nowiński, Paryż, 1857; partytura udostępniona na portalu BnF Gallica. mały|Aleksander Tarnowski – Nini, Schottisch pour le piano Wymieniane są też następujące kompozycje Aleksandra Tarnowskiego: Fantaisie pour violon sur une romance M.