Dane taktyczno–techniczne „Salmon” był małym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita jednostki wynosiła 41,1 metra, szerokość 4,2 metra i zanurzenie 3,6 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 288 ton, a w zanurzeniu 337 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki benzynowe o łącznej mocy 600 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 260 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 12 węzłów na powierzchni i 9,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1240 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 80 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 60 metrów.
Okręt wyposażony był w cztery dziobowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm (18"), z łącznym zapasem czterech torped. Załoga okrętu składała się z 15. oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby USS „Salmon” został wcielony do służby w US Navy 8 września 1910 roku. Pierwszym dowódcą jednostki został por. mar. D.G. Weaver. Okręt włączono w skład Floty Atlantyckiej z bazą w Newport.