31 lipca 1978 roku Jorge Rafael Videla awansował go na stanowisko generała porucznika, przy czym on sam objął stanowisko Naczelnego Sił Zbrojnych Armii.
Prezydentura Roberto Eduardo Viola zastąpił Jorge Rafaela Videla na stanowisku prezydenta z powodu napięć, jakie miały miejsce w kierownictwie wojskowym, niezadowolonym z jego niezdolności do ustabilizowania sytuacji gospodarczej i załagodzenia niepokoju społecznego. Viola, zwolennik tzw. łagodnej liniiPopieranie lub obejmowanie polubownego lub elastycznego sposobu postępowania http://www.merriam-webster.com/dictionary/soft–line Definition of Soft-line by Merriam-Webster., odsunął bezpośrednich współpracowników Videli i umożliwił powrót wielu politykom i urzędnikom na dawne urzędy publiczne w celu utrzymania się przy władzy do 1985 roku. Okoliczności pozwoliły Generalnej Konfederacji Pracy na wewnętrzną reorganizację i mobilizację pod kierownictwem związkowcy Saúla Ubaldiniego pomimo obowiązującego zakazu prawnego.
Środki gospodarcze Violi okazały się równie nieefektywne jak w przypadku jego poprzednika.