Objawy Typowym objawem werticiliozy jest gwałtowne więdnięcie liści. Najpierw na liściach pojawiają się pomiędzy ich nerwami żółte, a potem brunatne przebarwienia. Rośliny tracą turgor, więdną i zamierają. U niektórych roślin przebiega to w odmienny sposób, na przykład jesiony zrzucają zielone liście bez wcześniejszych oznak więdnięcia. U klonów liście brunatnieją i zasychają nie opadając na ziemię, a drzewa obumierają. Oprócz takiej werticiliozy o ostrym przebiegu u klonów występuje także werticilioza łagodna. Objawia się tym, że następuje stopniowe i postępujące przebarwianie się liści na obrzeżach blaszek.
Drugim charakterystycznym objawem werticiliozy jest przebarwianie się wiązek przewodzących. Widoczne to jest na podłużnym lub poprzecznym przekroju drewna jako smugi lub pierścienie. U różnych drzew przebarwienia te są różne. U klonów mają barwę szarozieloną lub oliwkową, u surmi brązową, u tulipanowca czarną. Przy dużej wilgotności powietrza można na nich dostrzec biały nalot grzybni. Pod mikroskopem składa się on z konidioforów z zarodnikami konidialnymi.