Był przetrzymywany w Stalagu 318/344 Lamsdorf.

thumb|Proces Alfreda Jaroszewicza przed Sądem Wojewódzkim w Warszawie w 1955 Po wojnie został politykiem SD. W 1946 został wiceministrem aprowizacji i handlu. Przeciw niemu, jego współpracownikom, a także Lechowiczowi została podjęta działalność operacyjna Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Został aresztowany 13 października 1948 (była to tzw. sprawa Jaroszewicza-Lechowicza). Została wówczas aresztowana także jego żona Emilia. Od 1948 do 1956 był więziony, osadzony w oddziale XII („A”) więzienia mokotowskiego oraz w tajnym więzieniu Departamentu X MBP, utworzonym w wilii w Miedzeszynie. 28 czerwca 1955 przed Sądem Wojewódzkim dla miasta stołecznego Warszawy rozpoczął się jego proces, w którym został oskarżony o rzekome realizowanie polityki przedwojennych reakcyjnych rządów, w tym dławienie ruchu rewolucyjnego, mając działając na szkodę narodu polskiego i przyczyniając się si faszyzacji kraju, o szkodliwą dla narodu polskiego działalność w czasie od 1940 do lipca 1944, gdy miał przekazywać gestapo informacje o zwolennikach ruchu antyfaszystowskiego oraz o działanie po 1944, gdy działając w porozumieniu z innymi osobami miał zamierzać przemocą zmienić ustrój Polski Ludowej.