Służba graniczna Rozkazem nr 11 z 9 stycznia 1930 roku w sprawie organizacji Wielkopolskiego Inspektoratu Okręgowego komendant Straży Granicznej płk Jan Jur-Gorzechowski zatwierdził granice inspektoratu granicznego: od zachodu – granica Inspektoratu Granicznego Ostrów, od południa – placówka SG „Kluczno” włącznie. Kierownik Inspektoratu Granicznego „Wieluń” w dodatku do rozkazu organizacyjnego nr 3 z 19 lipca 1930 roku sprecyzował granice inspektoratu: granica północna: od kamienia granicznego nr 1 granicą powiatu Kępno – Wieluń, rzeką Prosną, dalej granicą powiatów Kalisz – Sieradz do Bukowiny; granica wewnętrzna: od Bukowiny przez Wójcice, Żelisław, Równą do stacji kolejowej Kobierzycko, dalej na wschód wzdłuż toru kolejowego do Sieradza; granica południowa: od kamienia granicznego nr 88 w kierunku do skrzyżowania dróg Jaciska, Jeziorko i Kamińsko – Kuleje, dalej drogą w kierunku Kuleje obok Klepaczka, następnie w kierunku przejścia szosy Truskolasy – Wręczyca przez leśniczówkę Golce Duże, dalej skrzyżowanie rzeczki Trzopka z szosą Kłobuck – Wręczyca, następnie koryto rzeki Trzopka i w dalszym ciągu koryto rzeki Kacynka do granicy powiatu radomskiego w m.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Inspektorat Graniczny nr 13 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.