Siły estońskie są słabe i pozbawione prężnego przywództwa. Jedynie generał Põdder, na wieść o komunistycznym puczu, zbiera garstkę żołnierzy estońskich, po drodze napotykając Tanela, który dołącza do walczących w obronie niepodległości Estonii, i rusza do walki z komunistycznymi bandytami, którzy sieją w mieście krwawy terror. Podczas dramatycznych walk dochodzi do odbicia Anny z rąk bolszewików, a ranny Tanel dociera do stacji telegraficznej opanowanej przez puczystów i w chwili kiedy ci nadają do Rosji telegram wzywający wojska sowieckie do wkroczenia do Estonii, rzuca się na ich przywódcę, komunistę Jaana, przerywając łączność. Dochodzi do walki wręcz. Po chwili do budynku wpadają żołnierze estońscy pod wodzą generała Põddera, a Jaan umyka w ostatniej chwili. Walki w mieście dogasają, ostatni komuniści uchodzą w kierunku wschodniej granicy. Tymczasem Tanel kontynuuje nadawanie rozpoczętego przez bolszewików telegramu do Rosji, kończąc go słowami: Prosimy nie mieszać się do spraw niepodległego kraju, a nieudacznych bolszewickich puczystów prosimy wytopić w rzece Moskwie, jak to u was jest w zwyczaju.