thumb|240px|Pozostałości po pomniku zwycięstwa|alt= thumb|240px|Wzgórze Polskie thumb|240px|Pozostałości po Bastionie Ceglarskim thumb|240px|Szalet, w tle ulica przypisana do placu thumb|240px|Pomnik ofiar OUN/UPA thumb|240px|Otoczenie placu: Muzeum Architektury, szkoła, powojenne bloki thumb|240px|Otoczenie placu: Odra, Wzgórze Polskie, Panorama Racławicka, po prawej początek placu Plac Polski (Ziegelplatz, Kaiserin-Augusta-Platz) – plac we Wrocławiu położony w obrębie Starego Miasta (Altstadt) w jego części nazywanej Nowym Miastem (Neustadt). Tu znajdują się między innymi takie obiekty jak Wzgórze Polskie utworzone w miejscu Bastionu Ceglarskiego oraz zabytkowy budynek Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Sam plac ma formę ulicy i urządzonego, przyległego do niej skweru łączącego się z Promenadą Staromiejską.
Historia W miejscu Placu Polskiego znajdowały się fortyfikacje miejskie. W tym czasie południową pierzeję tego obszaru stanowiła zabudowa w postaci szop gospodarczych. Fortyfikacje zostały rozebrane w 1807 r. Wówczas w pobliżu placu urządzono Promenadę Staromiejską, a sam plac uzyskał kształt zbliżony do współczesnego. W 1874 r. odsłonięto w centrum placu Pomnik Zwycięstwa wykonany w latach 1870/1871, zaprojektowany przez A. Langera.