Bezkompromisowa postawa Carlsena odniosła skutek w konfrontacji dziesiątej, którą grający kolorem białym urzędujący mistrz w końcu wygrał po 75 posunięciach, wyrównując stan meczu. Rozpoczęło się znów od otwarcia hiszpańskiego, po czym Carlsen szybko zboczył z utartych schematów i wykonał teoretycznie nieoptymalne posunięcia, zmuszające jednak do myślenia. Strategia ta okazała się o tyle skuteczna, że Kariakin w 20. ruchu przeoczył sytuację, w której mógł bądź to wymusić remis poprzez powtarzanie pozycji, bądź korzystną dla siebie sytuację w etapie końcowym. Tymczasem wkrótce to Carlsen uzyskał przewagę pozycyjną i zaczął naciskać na rywala, by w końcu po jego błędzie uzyskać przewagę materialną w postaci jednego pionka. Następnie przewagę tą skutecznie zrealizował, doprowadzając Kariakina do rezygnacji i wygrywając swoją pierwszą partię w meczu.
Jedenasta odsłona rywalizacji przyniosła szybki remis w partii hiszpańskiej, kiedy po 34 posunięciach sytuacja była na tyle równoważna i uproszczona, że zawodnicy bez większego wahania zgodzili się na podział punktu. Jeszcze szybszym remisem zakończyła się ostatnia, dwunasta partia, która trwała zaledwie 30 posunięć, granych bezpiecznie ponownie w wariancie hiszpańskim.