Marian Kazimierz Bartoń (ur. 14 stycznia 1912 we Lwowie, zm. 12 lutego 1975 w Warszawie) – pułkownik służby sprawiedliwości ludowego Wojska Polskiego, sędzia sądów wojskowych w okresie stalinizmu, orzekający kary śmierci w procesach politycznych żołnierzy i działaczy niepodległościowego podziemia antykomunistycznego, adwokat.

Życiorys Urodził się jako syn Angelo Bartonia, robotnika kolejowego i Zofii z Orzelskich. Naukę rozpoczął w 1918 w szkole powszechnej, następnie uczęszczał do II Państwowego Gimnazjum im. Karola Szajnochy we Lwowie, a po jego ukończeniu do 1932 przebywał w seminarium duchownym i studiował teologię na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Pracował jako korektor w redakcjach gazet lwowskich. W 1935 rozpoczął studia na Wydziale Prawa UJK, które ukończył w 1940, już po agresji ZSRR na Polskę, okupacji Lwowa przez Armię Czerwoną i przekształceniu UJK w uczelnię sowiecką - Uniwersytet im. Iwana Franki.