Od 18 listopada 1954 zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Rady Adwokackiej w Warszawie, od 15 maja 1955 - kierownik nowo utworzonego Zespołu Adwokackiego Nr 30 w Warszawie, od 18 stycznia 1956 rzecznik dyscyplinarny Rady Adwokackiej w Warszawie i członek tej Rady.
24 listopada 1956 rozkazem nr 757 ministra obrony narodowej Mariana Spychalskiego został przywrócony do zawodowej służby wojskowej, w związku z czym 6 grudnia 1956 skreślono go z listy adwokatów. Do 18 września 1962 był szefem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Następnie starszym radcą prawnym i szefem wydziału prawnego w Dowództwie Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Ostatecznie z wojska zwolniono go 3 lipca 1968.
14 sierpnia 1968 ponownie zwrócił się z wnioskiem o wpis na listę adwokatów Izby Warszawskiej, który uzyskał następnego dnia. Praktykę adwokacką podjął dopiero od lutego 1973 w Zespole Adwokackim Nr 30. Powodem opóźnienia była choroba żony i zawał serca, którego doznał w lipcu 1970.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 29C-2-17).