Po wybuchu II wojny światowej mieszkał we Lwowie, Przemyślu, a od 1940 roku w Warszawie. Był tam kierownikiem biura dzielnicowego Rady Opiekuńczej Miejskiej (od 1941 roku – Polskiego Komitetu Opiekuńczego) i przewodniczącym tajnej Miejskiej Komisji Oświaty i Kultury. Około 15 stycznia 1943 roku został aresztowany przez Gestapo w łapance i uwięziony na Pawiaku, skąd wywieziono go do obozu koncentracyjnego na Majdanku, gdzie zmarł. Jego symboliczny grób znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 44-3-18,19).
Publikacje Ustawa z dnia 1 lipca 1926 roku o stosunkach służbowych nauczycieli (Warszawa, 1927) Prawo nauczyciela polskiego (wspólnie ze Stanisławem Marszałkiem, Warszawa, 1929) O zaopatrzeniu emerytalnym pracowników państwowych O wyborze zawodu urzędnika.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 grudnia 1924)M.P. z 1924 r. nr 299, poz. 980 „w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie organizacji szkolnictwa powszechnego”. Złoty Krzyż Zasługi (1938) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1928) Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (1938) Brązowy Medal za Długoletnią Służbę