Piotr Polejowski (ur. 1734, zm. 26 kwietnia 1776 we Lwowie) – snycerz, architekt lwowskiZbigniew Hornung w biogramie Polejowskiego w PSB nazywał jego tylko architektem. Zob. Zbigniew Hornung, Polejowski Piotr (zm. przed r. 1780), s. 291 i królewski.
Życiorys Urodził się w 1734 z ojca Jana i matki KatarzynyPiotr Polejowski, mieszczan lwowskichZbigniew Hornung. Polejowski Piotr (zm. przed r. 1780), s. 291-292. Brat Jana i Macieja PolejowskichMaciej Polejowski. [dostęp 2017-06-15]. Jego szwagrami byli snycerz Antoni Osiński i malarz Maciej Miller. W 1764 uzyskał wraz z innymi rzeźbiarzami lwowskimi zezwolenie na noszenie szabel i szpad. Prowadził samodzielną działalność artystyczną przynajmniej od 1760, być może opuścił Buczacz po śmierci Bernarda Meretyna, który zmarł w 1759Piotr Krasny, Jakub Sito. "Pan Piotr Polejowski snycyrz lwowski" i jego dzieła w kościele Franciszkanów w Przemyślu, nr 5, s. 186-187. [dostęp 2017-06-15]. Kierownik i projektant robót przy restauracji katedry łacińskiej we Lwowie w latach 1765–1776, w podziemiach której został pochowany. Był żonaty z Marianną Pelczyńską (zm. 1781), miał z nią córkę Weronikę Teklę (ur. 1764, ochrzczoną w obecności Macieja Millera i Rozalii Osińskiej), i syna (ur. 1765)Andrzej Betlej, Polejowski Piotr, snycerz i architekt, s. 376.