Józef Marian Geisler (ur. 13 października 1859 w Częstochowie, zm. 1 maja 1924 w Otwocku) – polski lekarz.
Życiorys Dyplom lekarza otrzymał na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim 3 kwietnia 1887 roku. Po uzyskaniu dyplomu osiadł w Karczewie, a w sezonie letnim praktykował również w Otwocku. W roku 1890 uruchomił w swej willi w Otwocku zakład kąpielowy. W roku 1893, z finansową pomocą Adama Chełmońskiego (1861–1924) wybudował w lesie, między dzisiejszymi ulicami Kościuszki, Chopina i Geislera, duży piętrowy budynek przeznaczony na zakład leczniczy chorób płuc, przede wszystkim gruźlicy.
Był członkiem Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, oddanym propagatorem Otwocka jako tzw. stacji klimatycznej, był członkiem Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego, członkiem założycielem Warszawskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego, przyczynił się do nadania miastu statusu pierwszej stacji dezynfekcyjnej, której został kierownikiem.
W roku 1915 został wraz z dr. Władysławem Czaplickim ewakuowany przez władze rosyjskie w głąb Rosji, skąd powrócił w roku 1918 w złym stanie zdrowia. Chorował ciężko, do pracy już nie powrócił i zmarł w Otwocku 1 maja 1924 roku.